อัพบลีอกที ก้อมีแต่เรื่องเหะ

เมื่อวานก้อปวดหมองไปทีแระ กลับการเปลี่ยนไปมากของคนบางคน

บางครั้งการได้เหนคน ๆ นึง  ในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวจิงของเค้ามานก้อมีความสุกเดนะ

แต่ถ้าวันใดเราเกิดเหน "ทาดแท้" ของเค้าล่ะ ตอนนั้นจะรู้สึกยังไง

ขยะแขยง สงสาร หรือว่าเฉย ๆๆๆๆๆ

แต่กรูทามได้แค่อยากร้องไห้ มึนไปหมด

เพื่อนที่กรูไม่รู้ว่า กรูรักมานมาก หรือกรุเกลียดมันมากกันแน่

มันกำลังทามให้ดูสับสน

 

กรูว่าตั้งแต่กรูเกิดขึ้นมาเปงคนนี่นะ

กรูแทบจะไม่ได้รับอารายตอบแทน จากคนที่กรูทามรายให้เค้าเท่าไหร่เลย

คนที่คุยกะกรู ล้วนแร้วแต่ตอ้งการผลประโยชน์กันหมด

แม้แต่คนที่กรูคิดว่ากรูหนิดกะมานมักมาก

แต่มานก้อได้แค่นั้น จิง ๆ เราห่างกันมานโคดๆๆๆๆ

 

กรูให้คนอื่นซะจนชิน จนเวลาที่งคนให้กรูกลับมาบ้าง

กรูกลับคิดว่า นั่นมานเปงการหลอกลวงชัด ๆ

มานตอ้งการรายจากกรูแน่ ๆๆๆๆ

แต่กรูคิดงี้ แร้วมานก้อเปนจิง ๆๆๆ

ครัยไม่ตอ้งการรายจากกรุ ไม่มีวันโทรหากรุหรอก

กรูต่างหาก หน้าด้าน โทรไปหาคนโน้น คนนี่

 

กรูจะคอยคิดตลอด ทามอย่างงี้ เค้าจะคิดงัยบ้าง

แต่มีสักคนไม๊ ที่คิดกับกรูอย่างที่กรูคิดบ้าง

คงไม่มีอ่าเดะ

คนอย่างกรูมานไม่เดด้วยหล่ะ

กรูมานไม่ได้เลิสเลอ ออกจะน่าเบื่อซะอีก

ไม่มีรายน่าสนจัยเลย

แต่จำเอาไว้นะ กรูก้อคือกรู

 

จะมีคนไหนมั๊ยทีเวลาว่าง ๆ จะคิดเถิงกรู

คุยกะกรุ โดยที่ไม่ตอ้งการรายจากกรู

 

กรูจะรอนะ คน ๆ นั้น..........................

 

 

 

 

 

can't read  na ja...